మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలనిపించే సినిమాలు -1

కొన్ని చిత్రాలను ఎన్ని సార్లు చూసిన మళ్లీ మళ్లీ చూడాలనిపిస్తుంది. అలాంటివి కంప్యూటర్ సిస్టం లో దాచుకోదగ్గవి ఇప్పటికి మూడు. మొదటిది ‘రెయిన్ కోట్‘ చిత్రం. ఆ చిత్రం గురించి ఇంతకు మునుపు రాసాను. నాకు నచ్చిన రెండో చిత్రం “ఒకరికొకరు”. ఇది పాటల పరంగా హిట్ అయ్యినా, చిత్రం అంత హిట్టు కాలేదు.

ఈ చిత్రం లో నాకు నచ్చిన్దేమిటంటే, అంతా ఓ fairy tale లాగా నడిచి పోతుంది… కష్టాలు… కన్నీళ్లు… ఫైట్లు… సుమో లు.. వేట కొడవళ్ళు… కొండవీటి చేంతాడంత డైలాగులు  … అన్నవి అస్సలు ఉండవు.. ఆద్యంతం చక్కటి ఛాయాగ్రహణం (రసూల్ ఎల్లోర్) లో అద్భుతం గా ఆవిష్కరించ బడిన దృశ్య మాలిక ని వీక్షిస్తూ , కీరవాణి అందించిన చక్కటి గీతాలు మధ్య మధ్యలో వింటూ  చక్కటి ఫీల్ తో బయట పడొచ్చు, ఈ సినిమా అయ్యాక.

ఇక కథలోకి వెళ్తే… హీరో (శ్రీరాం) బామ్మ కి తోడుగా  యాత్రలకు రైల్లో వెళ్తూ, మార్గ మధ్యం లో అమెరికా నుండి తన తాతయ్య తో పాటు వచ్చిన హీరొయిన్ (ఆర్తి చాబ్రియా) ని చూస్తాడు. తనను మొదటి సారి రైల్వే స్టేషన్ లో చూసే సందర్భం ఎంతో ఆహ్లాదకరం గా ఉంటుంది. వేరే రైళ్ళలో ప్రయాణిస్తున్నా, తుఫాను వలన ఇద్దరు ఒకే స్టేషన్ లో మళ్లీ కలుస్తారు.

రైలు ప్రయాణం ఆలస్యం కావటం తో వాళ్ళు అక్కడికి దగ్గరలో ఉన ఓ retired మిలిటరీ ఆఫీసర్ ఇంటి కి వెళ్లి, అక్కడ నుండి చుట్టూ పక్కల ఉన్న అడవి ని చూడటానికి వెళ్తారు. ఇక్కడ నుండి వారిద్దరి మధ్య ప్రేమ అంకురించే  సన్నివేశాలు ఎంతో సున్నితం గ , హృద్యం గా ఉంటాయి. చిత్రం ఆద్యంతం  హీరో ముద్ద పప్పు అయితే, హీరొయిన్ సీమ టపాకాయ లాగా ప్రొజెక్ట్ అవుతుంటారు.. ఆమె తన అసలు పేరు (స్వప్న) చెప్పకుండా సుబ్బ లక్ష్మి అని తన బామ్మ పేరు చెప్పి ఆట పట్టిస్తుంటుంది. తన అడ్రస్ ని తన ఫోటో వెనక వైపు రాసి , అతని పర్సు లో అతనికి తెలియకుండా దాచి ఉంటుంది.హీరో లోని అమాయకత్వం, హీరొయిన్ లోని చలాకి తనం చూపిస్తూ సాగే దృశ్యాలు ఫ్రెష్ కూల్ breeze లాగా ఆహ్లదపరుస్తాయి.

అనుకోని పరిస్థితులలో తన అసలు పేరు, వూరు చెప్ప కుండానే స్వప్న అమెరికా వెళ్ళిపోతుంది. అక్కడనుండి హీరో అన్వేషణ మొదలై, తను అమెరికా వెళ్ళటానికి సిద్దపడేలా చేస్తుంది. అమెరికా లో పేరు కూడా తెలియని తనని ఎన్నో నాటకీయ సంఘటనల తరవాత కలవటం తో చిత్రం సుఖాంతమౌతుంది.

ఛాయాగ్రహణం తో పాటు, సంగీతం ఈ చిత్రానికి ఆయువుపట్టు.   ఇందులోని “నువ్వే నా శ్వాస… మనసున నీకై అభిలాష..” అన్న శ్రేయ ఘోషల్ పాట చిత్రానికి హైలైట్. మిగతా పాటలు (“వెళ్ళిపోతే ఎలా… “ అన్న పాటలో పచ్చటి పరిసరాలు, రైలు నేపథ్యం లో చూపటం ఎంతో బాగుంటుంది. ,  “ఎక్కడున్నావమ్మా ఓ నేస్తమా ఏమి అనుకోనమ్మా నీ చిరునామా “ అన్న పాట లో సుబ్బ లక్ష్మి అన్న పేరు కి రక రకాల ఇంటి పేర్లు చేర్చటం ఓ తమాషా పాట గా ఆసక్తి గొలుపుతుంది. ” నచ్చిన దాని కోసం నా తపన..” అన్న పాట లో అడవి అందాలను రసూల్ ఎల్లోర్ అందం గా capture చేస్తే, దానికి దీటుగా, పక్షుల కిల కిలా రావాలతో కీరవాణి సంగీతాన్ని అందించారు) కూడా బాగున్నా, నాకు ఈ పాట చాలా ఇష్టం. ఆర్తి ఈ ఒక్క చిత్రం లో చేసిన అభినయం తరవాత తను నటించిన ఏ చిత్రం లోను కనపడలేదు. శ్రీరాం కూడా తన భూమిక ని చక్క గా చేసారు.

కథ లో సందేశాలు వెతక్కుండా, చేతిలో ఓ పాప్ కార్న్పెట్టుకుని, కొండొకచో, మిర్చి బజ్జీలు తింటూ, ఓ వారాంతం ఇంట్లో సినిమా చూస్తూ రిలాక్స్ కావాలంటే, నేను ఈ చిత్రాన్ని చూడటానికి ఇష్ట పడతాను.

Advertisements
This entry was posted in సినిమాలు-సాహిత్యం. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s