ఆ పాట ఓ timeless classic

తప్పు చేయటం మానవ సహజం. చేసిన తప్పుని తెలుసుకుని పశ్చాత్తాప పడటం మంచి మనిషి లక్షణం. కాని, కొన్ని తప్పులు తెలుసుకుని పశ్చాత్తాప పడేసరికి, పరిస్థితి చేజారిపోయుంటుంది సరిదిద్దుకోవటానికి కూడా వీలు లేనంతగా. అందునా ఆ తప్పు ఇంకో మనిషి ని బాధించినప్పుడు, పరివర్తన వచ్చేసరికి, ఇద్దరూ చాల దూరం ప్రయాణించేసి  వుంటారు వేర్వేరు దారులలో , భిన్న గమ్యాలకై.. మళ్ళీ కలవాలనుకున్నాకలవలేనంత.. రోజూ ఉదయమౌతుంది … రాత్రి వస్తుంది.. కాలం నడుస్తూనే వుంటుంది..కాని ఒక్క క్షణం లో కలిగిన ఆ అపార్థం, ముందు చూపు పోయిన ఆ క్షణం.. మళ్ళీ తిరిగి  రాని ఆ క్షణాల కోసం  ఎదురుచూస్తుంటే  ..  అప్పుడు కలిగే ఆ ఫీలింగ్ అఫ్ penance  ఎంతో భారమైనది..ఆ సంఘర్షణని ఓ పాట రూపంలో చూపిస్తే ఎలా ఉంటుంది.. “ఆప్ కి కసమ్” లో కిషోర్ కుమార్ పాడిన “జిందగీ కే సఫర్ మే గుజర్ జాతీ హై  జో మకామ్ …వో ఫిర్ నహి ఆతే …” అన్న ఆ పాట, ఆ పాటని రాజేష్ ఖన్నా పై చిత్రీకరించిన విధానం అద్భుతం.. వివిధ రుతువుల బ్యాక్ డ్రాప్ లో  రాజేష్ ఖన్నా reconciling మూడ్ లో  రైలు లో చేసే ప్రయాణం, జీవన ప్రయాణానికి సమాంతర రేఖల్లాగా చూపిస్తూ చాలా poignant గా సాగుతుందీ పాట. ఇదే చిత్రంలో “కర్ వటే  బదల్తే రహే సారి రాత్ హమ్..” అనే ఇంకో  ఆణి ముత్యం లాంటి గీతం కూడా ఉంది.  But this song with philosophical touch is a true class apart.

ఆ పాటని ఇక్కడ వినండి

Advertisements
This entry was posted in పాటలు. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s