అప్పట్లో చదివిన చందమామ సింగిల్ పేజీ కథ

“ప్రార్థించే పెదవుల కన్నా, సేవ చేసే చేతులే మిన్న”… ఎంతో మంది సన్నిహితులు ఉన్నా… కష్టాలో లేక అవసరాలో అనే  లిట్మస్ పరీక్ష వస్తే, అంత వరకూ దగ్గరకొచ్చిన వారే, ఏవేవో కారణాలు వెతుక్కుంటూ దూరం జరిగేస్తారు.. ఇందులో వారిది తప్పు అని అనలేం… ఎవరెవరి priorities వారివి… “कितनी अजीब रिश्ते है यहाँ  पे..दो पल मिलते है…. साथ साथ चलते है… जब मोड़ आये  तो बच के निकलते है” అని ఓ హిందీ చిత్ర (పేజ్ త్రీ) గీతం లో అన్నట్లుగా… జీవన గమనంలో మలుపులు గట్రా రాగానే… ఎవరి దారి వారు చూసుకుంటారు అనేది నిజం.. మానవ సహజం… దీనికి అతీతులుగా ఎవరైనా ఉన్నారూ అంటే.. వారు విలక్షణమైన వారిగా పరిగణించక తప్పదు. కాని ఇలాంటి విలక్షణమైన వారు ఎవరు అని గుర్తించటం కష్టమే.. మాటలు తీయగా ఉన్నా ఎక్కడో వారి మాటలలో తేడా ఎక్కడో ధ్వనిస్తుంటుంది. ఆ తేడాతో వారి అంతరంగాన్ని అర్థం చేసుకోవచ్చు. చిన్నప్పుడు చదువుకున్న ఓ చందమామ కథ ఇందుకు చక్కటి ఉదాహరణ.. ఆ కథేంటంటే 

 ఒక రాజు తన రాజ్య స్థితిగతులను తెలుసుకోటానికి, తన మిత్రుడితో బాటు మారు వేషం లో వెళ్తాడు. మార్గ మద్యం లో బాగా ఆకలేస్తే ఓ ఇంటి తలుపు తడతాడు. తలుపు తీసిన ఇంటి యజమానిని భోజనం కోసం అర్థిస్తాడు. “మీరెంత మంది” అని ఆ ఇంటి యజమాని అడిగే సరికి ” ఇద్దరు” అని చెపుతాడు. “సరే.. లోనకు రండి.. ” అని ఆహ్వానించి ఆతిధ్యమిచ్చి పంపిస్తాడు.. భోజనం కానిచ్చాక వారిద్దరూ తమ పర్యటన కొనసాగిస్తారు. మరో సారి బాగా ఆకలౌతుంటే ఇంకో వూళ్ళో ఆగుతారు.. ఒక ఇంటి తలుపు తడితే, తలుపు తీసిన ఇంటి యజమానిని భోజనం పెట్టమని అడుగుతారు. ” అలాగే… మీరెంతమంది” అని అడిగిన ఆ ఇంటి యజమానికి “ఇద్దరు” అని రాజు జవాబు చెపుతాడు. ఇంట్లోకి సాదరంగా ఆహ్వానించి, భోజనం పెట్టి పంపిస్తాడు ఆ ఇంటి యజమాని. 

 

 తరవాత పర్యటన ముగించుకుని కోటకి వచ్చిన రాజు రెండవ సారి ఆతిథ్యమిచ్చిన వ్యక్తికి బహుమతి ప్రకటిస్తాడు. ఇది చూసిన మిత్రుడు ” మహా రాజా.. ఇద్దరూ మనకి ఒకే రకమైన ఆతిథ్యమిచ్చారు.. మరి మొదటి వ్యక్తిని ఎందుకు కరుణించలేదు” అనేసరికి ఆ రాజు ఇలా సమాధానం చెపుతాడు ” నిజమే.. మొదటి వ్యక్తి ఎంతమంది అని మొదట అడిగి, ఇద్దరు అని తెలుసుకున్నాక ఆతిధ్యమిచ్చాడు. ఎక్కువ మంది ఉంది వుంటే బహుశా ఆతిధ్యమిచ్చేవాడు కాడేమో.. రెండో వ్యక్తి అడిగిన వెంటనే ఆతిథ్య మివ్వటానికి  వెంటనే ఒప్పుకుని, ఎంతమందికి వండాలో తెలుసుకోటానికి మనం ఎంత మంది అని అడిగాడు. అందుకే రెండవ వ్యక్తి నేనిచ్చే బహుమతికి ఆర్హుడు”. చెప్పిన మాటలవే.. ఇచ్చిన ఆతిధ్యం ఒకటే.. కాని కేవలం పదాల అమరిక లో తేడా వారి వ్యక్తిత్వంలో తేడాని చూపింది.

 

 లిప్ సర్వీసెస్ చేసేవారిని చూస్తుంటే ఈ కథ గుర్తొస్తుంటుంది.

 

Advertisements
This entry was posted in ఫిలాసఫీ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s