ఫలించని ఓ అన్వేషణ

వరిగ పల్లి త్యాగ రాజులు నాయుడు ఉరఫ్ త్యాగడు from సిద్దం పల్లి. ఈ పేరు వింటే మా క్లాస్ మేట్స్ లో దడ ముఖ్యంగా రౌడీ టైపు వాళ్లకు. మేమందరం సన్నగా పీలగా వుంటే తను మాత్రం కండలు తిరిగి, పొడుగ్గా మాకంటే రెండు మూడేళ్ళు సీనియర్ లాగ కనపడే వాడు. వాళ్ళది చిత్తూర్ పట్టణానికి దగ్గరలో వున్న సిద్దం పల్లి అనే వూరు. ఐదు వరకు వాళ్ళ పల్లె లోనే చదువుకుని ఆరవ తరగతి మా స్కూల్లో చేరాడు. తన మేనత్త వాళ్ళ ఇంట్లో ఉండేవాడు  ఆ ఇల్లు మా పక్కిల్లు కావటంతో తను స్కూల్లోనే కాకుండా బయట కూడా, ముఖ్యంగా మేము ఆడే క్రికెట్ లో మాతో పాటే ఉండేవాడు. తన ఆకారానికి తగ్గట్టే ఎవరైనా తగవు పెట్టుకుంటే వాళ్ళ తాట  తీసే వాడు త్యాగ. ఎంత పెద్ద గుమ్మడి కాయైనా (సరైన పదమే వాడానా ?) కత్తి పీటకు లోకువ అన్నట్లు , తను నాతో మాత్రం చాల ఫ్రెండ్లీ గా ఉండేవాడు. మా ఇద్దరిలో ఎప్పుడూ నా హుకుం మాత్రమే నడిచేది. ఆకారం అలా వున్నా మనసు మాత్రం వెన్న లాంటిదని అప్పుడే అర్థమైంది. స్కూల్లో ప్రేయర్ క్లాసులో అందరి కంటే ముందు నేనుండే వాడిని పొట్టిగా వుండటం వలన. ప్రేయర్ ప్రారంభమయ్యే వరకూ తోపులాటలు  ఉండేవి.  మాలొ. ముఖ్యంగా వెనక నుంచున్న వాళ్ళు ముందున్న వాళ్ళని తోయటం, అందరూ నా మీద పడటం  జరిగెది. ఇదంతా చూసే త్యాగ, నిశ్శబ్దంగా నా వెనక వచ్చి నుంచునే వాడు. మొత్తం తోపులాటనంతా తన మీద వేసుకుని నా మీద పడకుండా ఆపేసి ఏమీ జరగనట్టు చిద్విలాసంగా నా వైపు చూసి నవ్వే వాడు.

ఎనిమిదో తరగతి లో ఆ రోజు నాకే కాదు మా క్లాస్ మేట్స్ కి ఇప్పటికీ గుర్తు … ఆ రోజు మధ్యాహ్నం ఓ అబ్బాయి నా మీద పడటంతో నా చేయి బెణికింది. ఆ రోజు పొద్దుటే త్యాగ తనకి ఇంట్లో ఇచ్చిన డబ్బుని మా స్కూలు పొదుపు సంస్థ సంచయిని లో వెసుకున్నాడు. నా చేయి బెణక టంతో  ముందూ వెనకా ఆలోచించకుండా తను savings లో వేసుకున్న డబ్బు వెనక్కి తీసేసుకుని పక్కనే వున్న సైకిల్ షాపు కెళ్లి  సైకిల్ అద్దెకి తీసుకుని నాతో పాటు ఆసుపత్రి వరకూ బయల్దెరాడు . ఆ రోజంతా నా వెన్నంటే ఉన్నాడు. ఎందుకు డబ్బు వెనక్కి తీసుకుని వచ్చావు అని తరవాత నేనడిగాను. చిరు నవ్వే సమాధానం.   తను దాచుకున్నది రెండో మూడో రూపాయలు కావచ్చు. కాని ఆ రోజుల్లో ఆ పరిస్థితుల్లో తనకది  అపురూపం . అయినా నా కోసం ఖర్చు చేయటం నేను మరవలేక పొయాను.

కాల క్రమం లో తను బెంగళూరు వెళ్లి పోయాడు చదువు మానెసి. చాల తక్కువ సార్లు కనపడ్డాడు అప్పట్లో . ఒక సారి బాపట్ల  నుండి తిరుపతికి రైల్లో వస్తుంటే తను కనపడ్డాడు  అనుకోకుండా. ఇదేంటి ఇక్కడా అని నేను ఆశ్చర్యపోతుంటే తన మొహంలో అదే చిరు నవ్వు , అదే చిద్విలాసం.   తరవాత తనతో టచ్ పూర్తిగా  పోయింది .  నాలుగేళ్ళ  క్రితం మా స్కూలు మిత్రుల్ని కలిసే తరుణం లో చాల ప్రయత్నించాను తన whereabouts దొరుకుతాయేమోనని . ప్చ్ .. లాభం లెదు.. ఇంత వరకూ మా అన్వేషణ కొనసాగుతూనే వుంది. మా త్యాగడు ఏదో ఒక రోజు  దొరక్క పోతాడా అని ఓ ఆశ .. 

Advertisements
This entry was posted in నాటి స్మృతి సౌరభాలు. Bookmark the permalink.

2 Responses to ఫలించని ఓ అన్వేషణ

  1. vanajavanamali says:

    త్యాగి గారు మీకు కనిపించాలని ఎప్పుడూ సన్నిహితంగానే ఉండాలని మనఃస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను .

    ఇలాంటి స్నేహితులే అపురూపం

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s