మా సూరి బావ

మా స్కూలు మిత్రులందరికి ఒక కామన్ సెంటర్ సూరి బావ. మా స్నేహం ఇప్పటిది కాదు. నలబై ఏళ్ళకి మూడేళ్ళు తక్కువ. స్కూల్లో ఉన్నప్పుడు, ఇంటర్వెల్ లో బయటికి ఇద్దరం వెళ్లి ఏదైనా కొనుక్కుని క్లాసుకి వెళ్ళే వాళ్ళం. నేను వూరు వదిలి ఎన్నో ఏళ్ళు అయినా, తను ఆ వూరు వదలలేదు. వూరికి చుట్టపు చూపుగా ఎప్పుడు వెళ్ళినా ముందు కలిసేది తననే. తన ద్వారా అందరి విషయాలు తెలుస్తాయి. తను అప్పట్లో పట్టణానికి దగ్గరలో ఉన్న కొత్త పల్లి నుండి వచ్చేవాడు. అందరం బాగా ఆట పట్టిచ్చినా (ఇప్పటికీ) ఏవీ మనసులో పెట్టుకోడు. దేనికీ ఆందోళన చెందడు. చాల సరళం గా వుంటుంది తన ఆలోచనా సరళి.

ఇప్పుడు ఎవరికి ఏ అవసరం వచ్చినా, మా జ్ఞాపకాలు తాజా చేసుకోవాలన్నా, ఎవరెవరు ఎక్కడ వున్నారు, ఏం చేస్తున్నారు తెలుసుకోవాలంటే ఒకే వ్యక్తికి ఫోన్ చేస్తాము..చికాగోలో వుండే విజయ కృష్ణకి  అయినా, చిత్తూర్ లో వుండే ప్రసన్నకి  అయినా, చిత్ర సీమలో బిజీగా ఉన్న స్వర్ణకి  అయినా మిత్రులంటే ముందు గుర్తుకు వచ్చేదీ ఆ వ్యక్తే.. అదే మా సూరి బావ. ప్రతి వోక్కరికీ ఇలాంటి స్నేహితుడు వుండాలి అనిపించే వ్యక్తి.

అయితే ఒక మాటండోయ్. సాధారణంగా రాదు కాని.. కోపం వస్తే మండుటెండే… మనసు మాత్రం మంచు కొండే. పులి పలకరించింది కదా అని పక్కన నిలబడి  ఎలాగైతే ఫోటో తీయించుకోకూడదో,  అలాగే మా బావ బంగారం కదా అని కోపం మాత్రం తెప్పించమాకండే….:-)

Advertisements
This entry was posted in నాటి స్మృతి సౌరభాలు. Bookmark the permalink.

2 Responses to మా సూరి బావ

  1. Mee manchi mitRudu laa andarki alaanti mitRulu untE baavundunu . 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s