“ఆంధీ” ఎందుకు ప్రత్యేక చిత్రం?….. (My perspective )

What is a good movie? It is one which keeps you glued to it till the end, in whichever part of film you start watching.
ఈ మధ్య ఆంధీ చిత్రం చూసాను. బహుశా బ్లాగ్ లో  సంజీవ్ కుమార్ గురించి రాశాక , చూడాలనిపించిన మొదటి చిత్రం ఇదే. మొదలు పెట్టాక, ఎక్కడా ఆపా లనిపించలెదు. అలాగే చివరి వరకూ మంత్రం ముగ్దు ణ్నై చూస్తూండి పోయాను ఎక్కడా fast forward చేయ లేదు. ఏమిటి ఈ చిత్రంలోని ప్రత్యేకత అని విశ్లేషించుకుంటే మంచి చిత్రానికి ఉండే లక్షణాలు ఇందులో పుష్కలంగా అగుపించాయి .. అందులో కొన్ని……

విడిపోయిన దంపతులు ఎన్నో ఏళ్ళ తరవాత కలిసినప్పుడు వారిలో కలిగే మానసిక సంఘర్షణ ఈ చిత్ర మూల కథ. సాధారణంగా అయితే ఇలాంటి ఇతివృత్తాన్ని ఎన్నుకున్నపుడు ఎక్కువగా ఒక పాత్ర వైపు negative shades చూపించి రెండో పాత్ర పై సానుభూతిని కలిగేలా చేస్తుంటారు . కాని అందుకు భిన్నంగా తప్పు ఒప్పులకన్నా ఇద్దరి మధ్య ఒకరి పట్ల ఒకరికున్న అనురాగాన్ని,విడిపోయిన దుఖాన్ని చూపిస్తూ ఇద్దరి వైపూ సానుభూతి కలిగేలా చేసారీ చిత్రంలో. అందుకే చిత్రం లో ఆద్యంతమూ ఎక్కడా నెగటివ్ vibrations కనిపించవు.
రెండు ప్రధాన పాత్రల మధ్య ఏర్పడే ఘర్షణని చాలా తక్కువగా చూపించి ఎక్కువ భాగం వారు repent అయ్యే భాగాన్నే సున్నితంగా చూపించారు. విడిపోయినా, ఎవరి జీవితాలు వారు జీవిస్తున్నా చాలా కాలం తర్వాత ఒకరికొకరు ఎదురు పడ్డపుడు ఒకరి పట్ల ఒకరు చూపే ప్రేమ, కోల్పోయిన భావం కేవలం కళ్ళతోనే వ్యక్తీకరించే విధానం ప్రస్తుతం సినిమాలు తీసేవాళ్ళు చూసి నేర్చుకోవాల్సిందే. 

ఈ చిత్రానికి ఇంకో ముఖ్యమైన strong point సంభాషణలు. ఇద్దరి మధ్య సంభాషణ ఎక్కడో మొదలై ఇంకెక్కడో ఆగుతుంటుంది … ఆ ఆగేటప్పుడు గుండెను పిండేసే ఓ చిన్న మెలిక … ఉదాహరణకి “తేరే బినా జిందగీ సే కోయి …” పాట మధ్యలో వచ్చే ఓ సంభాషణ లో సంజీవ్ కుమార్ ఓ శిధిలమైన కోట లోని అందాలను చూపిస్తూ, ఇవన్నీ పగటి పూట చూడాలని పదే పదే చెపుతుంటే, సుచిత్ర సేన్ అసహనంగా అడ్డు తగిలి “నేనెక్కడ పగటి పూట రాగలను ..?” అని ప్రశ్నిస్తుంది.
“అయితే ఈ చందమామని చూడు . ఇది కేవలం రాత్రి పూటె కనపడుతుంది” అంటాడు.
“ఇది రోజూ వస్తుంటుందేమో ”
“ఊ … కాని మధ్యలో అమావాస్య వస్తుంటుంది … మామూలుగా పదిహేను రోజులకొచ్చేది … ఈ సారెందుకో చాలా రోజులుండిపోయింది.. ”
ఈ మాట అన్నపుడు”తొమ్మిది సంవత్సరాలు (వాళ్ళిద్దరూ విడిపోయిన కాలానికి అన్వయించుకుంటూ) చాలా ఎక్కువ కదూ” అంటూ చెప్పుతూ సుచిత్ర సేన్ స్వరం జీర పోయే విధానం ….. నిజంగా అందమైన display of emotions .
ఆర్ డీ బర్మన్ సంగీతం ఈ సినిమా కి ఇంకో strength . ప్రతి పాటా ఓ ఆణి ముత్యమే… సందర్భో చితమే.. గుల్జార్ రాసిన ప్రతి పదమూ భావ గర్భితమే..లతా, కిషోర్ స్వరాలలో జాలువారిన ఆ గీతాలు న భూతో న భవిష్యత్ అనిపించక మానదు

సంజీవ్  కుమార్, సుచిత్ర సేన్ జీవితాంతం గుర్తు పెట్టుకో దగ్గ పాత్రలకు జీవం పోశారు
చీకాకులు లేని, మంద్రంగా సాగే నది గమనాన్ని గుర్తుకు తెస్తూ ఆహ్లాదకరంగా ఓ రెండు గంటలు గడపాలంటే ఈ చిత్రం చూడండి …


 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s