పడమర వెళ్లే రైలు ….

రైలు మెల్లగా వచ్చి ఆగింది …
ఓ బోగీలో నేను ఎక్కాను.

విభిన్న వయస్సులు…
విభిన్న జాతులు…
విభిన్న సంస్కృతులు…
విభిన్న మనస్తత్వాలు…
ఎంతో మంది మధ్య
నెమ్మదిగా నా దారి చేసుకుంటూ
నా ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించాను…

స్టేషన్లు వస్తూనే ఉన్నాయి…
కొంతమంది దిగుతున్నారు…
కొత్తవాళ్లు ఎక్కుతున్నారు…
కాలం గడుస్తూనే ఉంది…
కాస్త భారంగా .. కాస్త దీర్ఘంగా
చూస్తుండగానే
ఎన్నో స్టేషన్లు దాటిపోయాయి…

హఠాత్తుగా ఓ క్షణం లో నాకనిపించింది
నేను ఇప్పుడు ఉన్న ఈ సమూహం
నేను ఎక్కినప్పటి సమూహం కాదు…
అది పూర్తిగా మారిపోయింది…
అందరిలో ఒంటరి భావన కలిగింది ..
భాష అదే అయినా భావం మారిపోయింది

అలంటి మీమాంసలో కొట్టుమిట్టాడుతున్న తరుణంలోనే—
నా స్టేషన్ దగ్గరపడుతోందని తెలిసింది…
దిగాల్సిన సమయం ఆసన్నమైంది …

దిగేముందు
నెమ్మదిగా చుట్టూ చూసాను…
అన్ని ముఖాలు—అపరిచితంగా అనిపించాయి…
కానీ ఈ రైలు వాతావరణం మాత్రం
ఓ జ్ఞాపకాల దొంతరలా ,
అన్ని రంగులూ కలిసిన కలలా అనిపించింది…

లోతుగా ఒక శ్వాస తీసుకుంటూ
వేగంగా దగ్గరపడుతున్న నా స్టేషన్ వైపు చూస్తూ—

నాకు నేనే చెప్పుకున్నాను…

“గమ్యం కన్నా
ఈ ప్రయాణమే గొప్పది…
చివరి మజిలీ
నివారించలేనిది …”

जी ले ज़रा…(ఓ స్వవిన్నపం)

बस करो दूसरों के लिए जीना,
ज़रा जी ले तू भी कुछ अपने लिए।
उतार दो वो नक़ाब अपने चेहरे से,
जो दुनिया के लिए पहन रखी है।

ले लो एक गहरी साँस,
महसूस करो जीने का एहसास।
छत पर पड़े रहो,
बिना किसी मकसद के।

सुनो गुलज़ार के गीत,
गुज़ारो कुछ पल अपनी शर्तों पर।
सुनो दिल की गुज़ारिश,
जो मन चाहे, वो जी भर करो।

कॉल करो उन्हें, जिन्हें भूल गए हो,
ज़िंदगी की दौड़ में,
फ़र्ज़ की बंदिशों में,
वक़्त की तेज़ रफ़्तार में।

तोड़ दो वो बंधन,
जो आँसुओं की बाढ़ को रोक रहे हैं।
गिरा दो वो दीवारें,
जिनमें खुद को क़ैद कर रखा है।

रो लो आख़िरी बूँद तक,
ताकि हँसी की रोशनी,
ग़म के बादलों से बाहर आ सके।
ख़ुशी का इंद्रधनुष खुद को दिख सके।

गा लो मनपसंद गाने,
अपनी बेसुरी आवाज़ में।
तारीफ़ करो खुद की,
मुस्कुराओ अपनी ही धुन पर।

छेड़ो, रो लो, हँस लो,
दौड़ो, घूमो, नाचो।
जो मन चाहे, वो कर लो,
बस एक बार जी लो!

ఆరో సారి కలిసిన అందరూ .. (మాధవి లత మాటల్లో)

స్కూలు గేటు ముందు ఆగగానే కనపడిన పురపాలకోన్నత పాఠశాల గిరింపేట అన్న పేరు ఎంతో ప్రేమగా పిలిచినట్లయినది. ఎన్నో ఏళ్ళ అనంతరం ఆవరణలో కాలు పెట్టగానే
స్కూల్ మారిపోయినా.. ఇంకా ఆ పాత గోడలు.. చెట్లు పలకరించి ట్లయినది.. ఒక్కొక్కరి రాకతో.. నెమ్మదిగా సందడి నింపుకున్నది..
ఒకరిని ఒకరు చూసుకుని గుర్తు పట్టుకుని.. పరిచయమైనా మళ్ళీ పరిచయించుకుంటూ.. చేసుకునే కరచాలనములు.. ఆత్మీయ ఆలింగనాలతో ఒక కొత్త అనుభూతి
తో మదిఅంతా తడిసిపోయింది..

వేదికపై ఎంతో అనుభవజ్ఞులైన గురువులను చూడగానే వారు చెప్పే ప్రతి వాక్యం మళ్ళీ బడిలో చిన్న పిల్ల లమై పాఠాలు విన్నట్లనిపించింది..
వారిని సన్మానించుకోవడం మన అదృష్టంగా భావిస్తున్నా..

ఒక్కొక్క రూ వచ్చి తాము ప్రస్తుతం ఏం చేస్తున్నది.. చిన్నప్పుడు ఎంత అల్లరి చేసిందీ చెపుతూంటే పాత జ్ఞాపకాలన్నీ ముసిరినట్లయినయి..

మాధవి తాను స్వయంగా వ్రాసి.. ముద్రించిన కవితల పుస్తకాలను అందించి.. తాను ఈ రోజు కార్యక్రమం పై వ్రాసిన కవిత చదువుతూ.. ఉద్వేగానికి లోనవగా.. సబిత వచ్చి ఆ కవితను పూర్తిగా చదివి వినిపించింది..

అందరం భోజనాలు చేస్తూ వేసుకున్న పంచ్ లు.. జోక్స్ తోనే కడుపు నింపేసుకున్నారు.. ఒక గంట అందరం తీరికగా కూర్చుని అన్నీ మరచి
ముచ్చట్లాడు కునే దృశ్యం ఎంతో కనుల పండుగ అనిపించింది.

సాయంత్రం తేనీరు సేవించి
మళ్ళీ ఎప్పుడు కలుస్తామో అనుకుంటూ ఒక్కొక్కరూ వీడ్కోలు పలుకుతూ
తమ తమ గమ్య స్ధానాలకై బయలు దేరారు..

మన ఇంటి వారి పెళ్ళికి వెళ్ళి భోజనం చేసినంత సౌకర్యంగా ఏర్పాటు చేసిన మిత్ర బృందానికి కృతజ్ఞతలు అందర్నీ కలవాలనీ ఎన్నో అడ్డంకులు.. ఎంతో ప్రయాస పడి వచ్చిన మిత్రులకు అభినందనలు..
అదొక మరపు రాని మరువ లేని మధుర జ్ఞాపకంలా మెదలుతూ..
మళ్ళీ మనందరం కలిసే దాకా రోజూ ఉత్సాహాన్ని నింపుతాయి..

మన మిత్ర బృందానికి అంకిత మిస్తూ మాధవీ వ్రాసిన కవిత.

ముసిరిన జ్ఞాపకాలు..
మురిసిన మనసులు

పున్నమి రేయిలో విరిసే వెన్నెలలా
ఉషస్సులలో కురిసే పొగమంచులా..
ప్రత్యూష పవనాల పిల్లతెమ్మెరలా..
గ్రీష్మంలో కురిసే తొలి చినుకులా..
మదిగదిలో ఏ మూలనో వినీ వినిపించే నిశ్శబ్ద గీతంలా..
ఓ జ్ఞాపకాల తేనె తుట్టె కదిలిందేమో
ఎదనంతా పరుచుకున్న
చిన్న నాటి చిలిపి చిందులు
మధుర భావనలుగా….

ఎన్నో ఏళ్ళ కు చూసుకున్న పరవశ రాగాలు
స్నేహ గీతాలాపన చేయగా..
ఆమని రాగాలై
ఆత్మీయ పలకరింపులా
వినవచ్చె..
కుశల ప్రశ్నల పలకరింపులు..
కన్నీటి చెమరింతలై..
ఒకరి నొకరి కరచాలనాలతో..
ఆత్మీయ ఆలింగనాలతో..

ఏదో అనిర్వచనీయ
సంతోషాల హేల
అందాల జలపాత హోరులై
అంతరంగ వేదికపై
ఆనందాల కేళి చేయ..

ఈ ఆనందపు క్షణాలతో..
మనసంతా పన్నీరు చిలికినట్లవగా…
ఆ చినుకులలో తడిసిన
మదిలో ఉప్పొంగిన భావా వేశపు వెల్లువను
అక్షరీకరించి కానుకగా అందిస్తున్నా
నా ప్రియ నేస్తాలకు..
గుండె గుడిలో తాకిన
చెలిమి గంధపు పరిమళం సాక్షిగా.

  పోపూరి మాధవీలత

నేను లేకుంటే….

కాలమాగలేదు… నదులు ఎండలేదు… పక్షులు నేల వాలలేదు
ఎవరి తీరు మారలేదు…. రీతి చెదరలేదు… గతి తప్పలేదు

పొద్దుటే వచ్చే పాలబ్బాయి సమయానికే వస్తున్నాడు
తెల్లారగట్ల వచ్చే పొగ రైలు బండి కూత వినిపిస్తూనే ఉంది
వీధి చివర కుళాయి వద్ద సిగపట్ల వినోదం సాగుతూనే ఉంది
రాత్రిపూట కాపలాదారు చేసే కర్ర శబ్దం వినిపిస్తూనే ఉంది

నీవు వదిలివెళ్లిన ఖాళీ పూడ్చలేనిది అన్నవాళ్ళు
నా ఉనికినే మరచి వారి పనుల్లో మునిగిపోయారు
నీవు లేని లోకాన్ని ఊహించలేను అన్నవాళ్ళు
వారి ఊహల్లో నేనున్నానా అన్న చందాన మారిపోయారు

గాలి ఘనీభవించలేదు
నీరు ఆవిరవ్వలేదు
బళ్ళు ఆగలేదు
పెంపుడు జంతువు మేత ఆపనూ లేదు

ఇప్పుడర్థమయ్యింది
నేను అన్న పదానికి అర్థమే లేదని
అనంత కాలప్రవాహంలో నేనో నీటి బుడగనని
మహావృక్షం నుండి రాలిపోయే ఓ పండుటాకునని
చరిత్రపుస్తకంలో మరుగున పడిపోయే ఓ పుటనని

మరెందుకీ లేని అస్తిత్వం కోసం చేసే మస్తిష్క శుష్క పోరాటం …… ?????

నాలోని అతడు ..

అతడు వీధి మలుపులో నించున్నాడు నవ్వుతూ
ఆడుకుందాం రమ్మని పిలిచాడు
చదవకుంటే నాన్న చీరేస్తాడు రానని చెప్పాను

అతడు ఇంటి ఆవరణలో ఉన్నాడు చిరాకుగా
షికారుకెళ్దాం రమ్మని పిలిచాడు
ఇంటి పనులు ఎక్కువయ్యాయని.. ఇంకోసారన్నాను

అతడు ఇంటి గుమ్మం దగ్గరే ఉన్నాడు ఆదుర్దాగా
చల్లగాలిలో ఆలా నడిచొద్దాం రమ్మన్నాడు
దేహం అలసిపోయింది నిస్సత్తువతో .. రాలేనన్నాను

అతడు నా పక్కనే పడుకున్నాడు నన్నే చూస్తూ ఆర్తిగా
ఇక సాకులు చెప్పకు రావాల్సిందే అన్నాడు
కాసేపట్లో ఇద్దరం కాలిపోతాం .. అవసరమా అన్నాను

విజయ్ తో ఓ సాయంత్రం

విజయ్ కృష్ణ ఇండియా వచ్చాడంటే స్కూల్ ఫ్రెండ్స్ ని కలవకుండా వెళ్ళడు . అలాగే ఈ సారి వచ్చింది స్వల్ప వ్యవధికే అయినా చిత్తూర్, తిరుపతి లో మిత్రులను కలిసి హైదరాబాద్ కి వచ్చాడు ..

ఉండేది 6 మందే అయినా హైదరాబాద్ లో వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో ఉండటంతో , వీలైనంత మంది ఎక్కువ కలవాలని చూసుకుని , చివరకు స్వర్ణ ఆఫీసులో అక్టోబర్ 28న కలిశాం .. పద్మజ, మాధవి ,స్వర్ణ , నేను విజయ్ తో రెండు గంటలు గడిపాము ..

కానీ ఆ రెండు గంటలు అక్కడ US లోని ఓ పెద్ద కంపెనీకి గ్లోబల్ హెడ్ , సినిమాల్లో ప్రసిద్ధి చెందిన కొరియోగ్రాఫర్ లు కనపడలేదు .. అందరం స్కూల్ లో ఉన్నట్లే ఫీల్ అయ్యాం .. ఒక్క యూనిఫామ్ మాత్రమే లేదంతే..

ఎక్కడున్నా గిరింపేట సిగ్నేచర్ క్షణాలు లేకుండా ఉండవు కాబట్టి .. స్వర్ణ అందరికి దోస వడ తెప్పించింది .. వాటిని ప్లేట్స్ లో పెట్టుకుని తింటూ కబుర్లలో పడిపోయాం .. మధ్యలో మాకు తెలియకుండా పద్మజ వీడియో తీసేసేసింది .. వాటిని ఎప్పటికప్పుడు మా గ్రూప్ లో షేర్ చేస్తుండటం తో , మిగతా ఫ్రెండ్స్ మెసేజీలు పెట్టడం మొదలయ్యింది .. ఉత్కంఠత తట్టుకోలేని సూరి బావ ఏకంగా వీడియో కాల్ చేసాడు.. అందులో మళ్ళీ పాత జ్ఞాపకాల్ని గుర్తు చేస్తూ సూరి బావని ఆట పట్టించాము.

వెళ్లేప్పుడు అందరికీ పద్మజ గిఫ్ట్స్ ఇవ్వడం ఇంకో మంచి జ్ఞాపకాన్ని మిగిల్చింది ..

రెండు గంటల్లో అందరం ఆ రోజుల్లోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యాం .. అందరికి వీడ్కోలు చెబుతూ ఇంటి దారి పట్టాం ..

GET TOGETHER

గిరింపేట స్టయిల్లో మాట్లాడుకుంటుంటే స్వర్ణ తీసిన పిక్చర్

మా బ్లాగు, స్నేహం గురించి ప్రముఖ తారలేమన్నారంటే…

ఈ బ్లాగు అనుసరించే వాళ్లకు తెలిసిన విషయమే … సుప్రసిద్ధ నృత్య దర్శకురాలు స్వర్ణ (అందరికీ స్వర్ణ మాస్టార్ … మాకు మాత్రం స్వర్ణ లత ) మా స్కూల్ లో మాతో చదువుకున్న బాల్య స్నేహితురాలు .. ఎన్టీఆర్ తరం నుండి ప్రస్తుతం ఉన్న హీరో ల వరకూ , సుమారు మూడు తరాలుగా ఈ రంగంలో స్వయంకృషి తో రాణించడమంటే మామూలు విషయం కాదు ..

ఈ జూన్ 1 తన పుట్టిన రోజు ఎప్పటిలాగానే అందరం వాట్సాప్ గ్రూప్ లో శుభాకాంక్షలు చెబుతుంటే తను మమ్మల్ని రెండు వీడియోలతో surprise చేసింది .. ఆ రోజు తాను షూటింగ్ లో ఉండటంతో, ప్రముఖ తారలు రాజేంద్రప్రసాద్ గారు , అర్చన గారు మా బ్లాగు గురించి తెలుసుకుని స్వర్ణ కి విషెస్ చెబుతూ మా గురించి, మా బ్లాగులో పంచుకునే విషయాల గురించి అభినందించటం ఈ సారి అందరికీ ఎప్పటికీ గుర్తు పెట్టుకోదగ్గ జ్ఞాపకాన్ని మిగిల్చింది .. వారిరువురూ ఏమన్నారని తెలుసుకోవాలంటే కింది వీడియోలు చూసెయ్యండి

Swarna with Rajendraprasad garu

తప్పెవరిది …?

ఎండమావులను నీటి చెలమలని పొరబడితే
దోషం
దాహానిదా ?… ఎడారిదా ?

మబ్బు వెనక వెలుగు చంద్రుడిదనుకుంటే
తప్పు
దృష్టిదా ..? మేఘానిదా ..?

బంధాలన్నీ శాశ్వతమని భ్రమిస్తే
లోపం
వ్యక్తులదా ..? పరిస్థితులదా ..?

ఆకర్షణని చూసి ప్రేమనుకుంటే
నేరం
మనసుదా..? వయసుదా… ?

సంపద గోస్వామి .. Best Singer Discovered This Year

పాడడమంటే కేవలం పదాల్ని రాగబద్ధంగా ఒప్పచెప్పటం కాదు ..నిజమైన గానమంటే .. ఆ పాట ఎవరికైతే ఏ సందర్భానికైతే పాడుతున్నామో , వారిలో ఆ సందర్భానికి పరకాయ ప్రవేశం చేసి గాత్ర శుద్ధితో రాగబద్దంగా పాడాలి .. అందుకే శ్రావ్యమైన స్వరమున్న ఎంతోమంది ఈ రంగంలో నిలదొక్కుకోలేక పోయారు ..

ఈ లక్షణాలన్నీ ఉండటం వల్లేనేమో .. కేవలం మూడు నలల ముందు ఏదో పాట కోసం యూట్యూబ్ లో వెతుకుతుంటే తారసపడ్డ Live Performance ఇచ్చే సంపద గోస్వామి అంతగా నచ్చేశారు . ఎంతగా అంటే .. ఈ మూడు నెలల్లో తాను పాడిన పాటలు .. ముఖ్యంగా ఆశ భోంస్లే , లతా మంగేష్కర్ పాటలు అన్నీ వినేసాను … ఆశ్చర్యమేంటంటే తన personal information ఎక్కడా ఎక్కువగా కనపడదు .. కేవలం Live performances తప్ప .. తన performance ఎంతగా నచ్చిందంటే , అప్పట్లో అంతగా నచ్చని పాటలు కూడా తన గళంలో విన్నాక నచ్చటం మొదలయ్యింది .. తాను పునీత్ శర్మ మ్యూజిక్ గ్రూప్ లో ఎక్కువగా స్టేజ్ ప్రదర్శనలు ఇస్తూ ఉంటుంది .. పునీత్ శర్మ ఆధ్వర్యం లో నడిచే ఈ మ్యూజిక్ గ్రూప్ లో ఉండే Musicians కూడా అందరూ ఉత్తమ ప్రతిభ కల వాళ్ళే .. అంతే కాదు , గాయనీ గాయకులతో పాటు వారు కూడా ఆ స్వర ఝరిలో లీనమై తమ తమ వాయిద్య పటిమ చూపిస్తారు .. ముఖ్యంగా వేణువు ను ఆలపించే (పేర్లు తెలియవు ) artiste అత్యుత్తమం .. Guitarist , Saxophone aritiste , వీణ వాయిద్యకారుడు , Violinist , తబలా artiste .. వాళ్ళతో బృదాగానం ఆలపించే కళాకారులు అందరూ ప్రతి పాటకీ కొత్త సొబగులద్దే వాళ్లే ..

మిగతా గాయకులు ముఖ్యంగా అలోక్ katdare (కిశోర్ పాటలు), Mukhtar Shah (ముకేశ్ పాటలు), sarvesh mishra (రఫీ పాటలు) పాడితే, female singers లో శైలజ నారాయణన్ , గుల్ శర్మ ముఖ్యులు .. కానీ వీ ళ్లందరిలోనూ తనదైన ముద్ర వేసే ఆర్టిస్ట్ ఎవరంటే సంపద గోస్వామి అనే చెప్పాలి .. ఆలపించే ప్రతి పాట ఆత్మ లోకి ప్రవేశించి , ఆ పాత్ర ఎలా పాడుతుందో అలాగే పాడుతూ , professional touch లోపించకుండా పాడగలదు తను .. అందుకే తన పాటలు కేవలం వినటం మాత్రమే కాదు , చూడటమూ అంతే ముఖ్యం ..

ఇంత చెప్పాక తన పాటల్లో కొన్ని ఆణిముత్యాలు మీకిక్కడ షేర్ చేయక పొతే బాగోదు కదా .

కృష్ణ- కూలిన స్మృతి సౌధపు ఆఖరి స్థంభం

ముఖ్యంగా 1975-85 మధ్య కాలంలో బాల్యం గడిపిన వాళ్లకు , ఐదుగురు గుర్తుండే వారు .. ఎన్టీఆర్ , ANR , శోభన్ బాబు, కృష్ణ , కృష్ణంరాజు.. అప్పట్లో ఏ చిత్రం చూసినా , వీరి చిత్రాలే ఉండేవి. ఒక్కొక్క నటశిఖరం కూలే కొద్దీ, మా జ్ఞాపకాలు కూడా మసకబారడం మొదలయ్యింది .. ఈ రోజు, కృష్ణ గారి అస్తమయంతో , ఓ చరిత్ర చివరి పుట పరిసమాప్తమయ్యింది ..

మన ఊళ్లోని దాదాపు అన్ని థియేటర్స్ లో కృష్ణ గారి చిత్రాలు చూసిన జ్ఞాపకం..

ప్రేమల లో శ్రీ రాజేశ్వరి విలాస్ కాఫీ క్లబ్ , గురునాథ లో “అల్లూరి సీతారామ రాజు”, “అన్నదమ్ముల సవాల్”, “దేవుడు చేసిన మనుషులు”, MSR లో “కురుక్షేత్రం”, “కృష్ణార్జునులు”, ప్రతాప్ లో “మండే గుండెలు “, “వయ్యారి భామలు వగలమారి భర్తలు”, “హేమ హేమీలు”, “ఏజెంట్ గోపి”, వెంకటేశ్వర లో “మాయాదారి మల్లిగాడు “, “ఈనాడు”, శ్రీనివాస లో “భలే కృష్ణుడు”, “రామ్ రాబర్ట్ రహీం “,”కుమార రాజా”…. ఇలా ఎన్నెన్నో జ్ఞాపకాలు ..

కృష్ణ సినిమాలంటే KSR దాస్ , KSR అంటే సత్యం సంగీతం .. సత్యం అంటే బాలు గాత్రం … అలా నాకిష్టమైన సత్యం సంగీతం , బాలు గాత్రం వలన, కృష్ణ గారి చిత్రాల్లో పాటలు బాగా నచ్చేవి.అప్పటి చిత్రాల తాలూకు జ్ఞాపకాలలో ఈ ఐదుగురు దిగ్గజాలు ఎప్పటికీ నిలిచి ఉంటారు .. “నీ జ్ఞాపకాల నీడలలో నన్నెప్పుడో చూస్తావు .. ” అన్న కృష్ణ గారి పాట వినిపిస్తోంది ఇక్కడే .. ఎక్కడో..`